Disappointment

Everybody says that tomorrow is a new day

But I know, it will be the same

I can’t see any different between,

Yesterday and today,

Today and tomorrow

Sun rise

Become noon

And sunset

The same template

How disgusting…

You.., speak to me

Please tell what’s gone on

My life becomes more and more boring

I don’t want to see same ugly days in my life

I’m disappointed…

by amith chinthaka

In 2011

වස්සානයක පියසටහන්

Road Race 2011

මේ වගේම තවත් ලස්සන දවසක

හිරු දහසක් පෑයුවා සේ ආලෝකමත්

සඳු දහසක් පෑයුවා සේ සෳම්‍යවත්

ලස්සන ඇස් දෙකක් දුටුවා මතකයි

හදවත විනිවිදින බැල්මක් දුටුවා මතකයි

ඔබව දුටුවා මතකයි...

කාලය ගෙවී ගොස්

ඔබ මගෙන් දුරස් වී ගියත්

කඩා හැලුන කඳුළු සීතලම සීතල වෙලා ගලා ගියත්

අන්තිමට සිනහවක් ඉතිරි උනා

ඒ සිනහවෙන් කඳුළු වියැකුණු හැටි

ඒ සිනහව දකින්න මම අසා කල හැටි

මට ඒ අතීතය ආයෙත් ගේන්න පුලුවන් නම්...

මට පොරොන්දු වෙන්න

හැමදාම හිනා වෙලා ඉන්නවා කියලා

by amith chinthaka

In 2011 Road race

වස්සානයක පියසටහන්

Heartless

Okay

Do you want to hurt me?

Then, hurt

You can hurt me

Until I have a heart

If I haven’t

You’ll never hurt me

I convert my heart into a rock

Try to hurt anymore

You’ll fail

Goodbye.

by amith chinthaka

June 23^rd 2011

වස්සානයක පියසටහන්

The Guiding Star

Once, I been a storm and got more attention

Once, I been an angel and stolen hearts

At once I disappeared they stuck in their dreams

Now I’m being a guiding star and help them to escape

Then, they’ll be thankful to me

by amith chinthaka

July 13^th 2011

වස්සානයක පියසටහන්

warna - Book Two

මා නෙත සිපගත් රාත්‍රිය

මලානික රැස්වෙලී
සඳරැස් කෙමෙන් පතිත වේ
ලෝකයා
අන්දකාරයෙන් මුසපත් වේ
තුරු මුදුන්
දුනු අමෝරා හුනු මිනිසුන් වැනිය
රැහැයි නද දසත පැතිරෙයි
අහෝ...
අන්ධකාරය කෙසේ සැඟවේද
විහඟුන්ගේ හඬ
ලෝකයාගෙන් සමුගෙනද
නමුදු
නිශාචරයින් දසත ඉගිලෙයි
හිරු රැසින් බැබලූ
ලෝකයට කුමක් වීද
දහවලේ ගලා ගිය ගඟ
නිශායාමයේ ගලා ගියද
එය නෙත ගැටුනු කල
මහත් බයංකාරයක් දැනේ
නමුදු
අඳුරෙන් ගිලගත්
බයංකාරයෙන් වැසීගත්
ලෝකයා
හෙට දින ආලෝකමත් වන බව දනිමු

by chamini nimeshika
Deep

New Moon

මට නැවත ලියන්නට සිතුනි
ඒ ඔබ ගැනය
විටෙක රන්වන් හිරු මඩලක් සේ සැරසුනු ඔබ
විටෙක වසන්තයක් සේ මල් බර විය
ඒ වසන්තයේ වූ සුලි කුණාටුවක් ඔබගේ සිත්තම වර්ණවත් කලේ
සමාවෙන්න... එය මගේ සොඳුරු සිත්තමයි
රත් පැහැයෙන් හා අඳුරු පැහැයෙන්
සංග්‍රාමයකට සැරසුනු  ඔබ මට මංගල්‍යයක් ගෙනාවේ නොවේද
පුදුමයක හැටි ඉන්පසු පලබර වූ නුඹ
හරිම ලස්සනයි...
විටෙක ඉදිරියෙන් ගොසින් නැවත බැලුවද
විටෙක මා හා එක්ව ගමන් කලද
කතා නැතුවද අප කතා කල හැටි
ඔබ සොබාදම් චක්‍රය සම්පූර්ණ කල හැටි
යලි යලි මතක් වුවද කම් නැත
ඒ මතකය අවසන්ය
ඔබ මගේ සොඳුරු වසන්තයේ මතක සටහනකි
මා මතක සටහන් පමණක් එකතු කරන්නෙමි
කිසිවක් රැගෙන නොයන්නෙමි...

by amith chinthaka
Dec 13th 2008
Deep